मणिराज गौतमको व्यक्तित्वको सबैभन्दा निष्कपट र उच्च दार्शनिक पाटो नै इतिहाँसलाई आँफै मेटिन दिनु हुन्न भन्ने भावना र कर्म हो- "आफ्नो मतलब छैन, उनले अरूको बारेमा चासो राख्छन् र अरूलाई चिनाउन धेरै मेहनत र लगानी गरेर सृजना गरेको कृति हो प्रवाशका फूलहरु।"